Ekkert dauð, bara þokkalega lifandi. Ekki hæna, sei sei nei, svona meira stelpu-kona. Er á óræðum aldri ;)
Ég þarf að passa mig á því stundum hversu ömurleg ég verð við sjálfa mig þegar ég stend ekki undir eigin væntingum, reyna'ð vera smá umburðarlynd.
Nú skín sólin í Arnardal og það kitlar vorið í sálinni, nú má veturinn vera búinn.....alveg búinn! Ég er að velta því fyrir mér hvað ég á til bragðs að taka á svona dýrðardegi. Kannski rölta í bænum og hlæja.

Ég er, eins og áður hefur komið fram, í Brautargengi sem er nám fyrir konur með viðskiptahugmynd. Viðskiptahugmyndin sem ég er að vinna með er ferðaþjónusta í minni guðdómlegu sveit. Nema hvað að námið er afar hagnýtt, maður þarf raunverulega að búa til viðskiptaáætlun. Ég er samkvæmt skilgreiningu afar gul týpa....þ.e.a.s. vill helst bara hafa gaman og ekki þurfa að hugsa of mikið í einhverjum "óþarfa" rökum, en það er eitthvað sem bláir lifa fyrir (það er varla nokkurn bláann þráð í mér að finna). Undanfarið hefur hún gula ég verið að rembast eins og rjúpan við staurinn að vera blá og ég sver það að á köflum hef ég haldið mig búa við alvarlegan greindarskort. Ég hef svo sem ekki mikið verið að fást við viðskiptaáætlanir í gegnum tíðina, kannski lesið eins og eina, þannig að þetta er vægt til orða tekið nýtt fyrir mér. í dag þegar ég var búin að liggja yfir þessu í fjóra tíma þá leið mér eins og landnámshænurnar í Arnardal gætu gert þetta betur og alveg örugglega hraðar - svo ég komst að þeirri niðurstöðu að greind mín og afkastageta væri sambærilegar því sem gerist hjá hænunni sem lét lífið á dögunum - blessuð sé minning hennar!

Við Fróði vorum greinilega voða glöð á dögunum þegar Úlfur smellti þessari mynd af okkur eftir dýrindis junk-food á kaffi Edinborg. Fróði fékk sér reyndar soðnar kartöflur stappaðar í smjöri - úrvals fæða. Alltaf eitthvað að frétta svo sum en langar að vera Milan Kundera, Paulo vinur minn, eða kannski Leonard Cohen til að geta sagt ykkur fallega frá.

Hverig gat þetta gerst? Bráðum mánuður síðan ég henti inn orði. Líkt og fyrri daginn sigli eg undir því flaggi að vera svo agalega bissý. Sem er kannski ekki nema að hálfu leiti satt. Ekki að ég sé ekki þokkalega bissý en þegar ég skoða það raunverulega er ég ekkert endilega neitt meira bissý en hver annar meðal-jón....ég er bara að þykjast vera það.
Ég er voða glöð með skíðavikuna, vættir af betra kyninu voru með okkur og sólin skein. Ég var aldrei komin að því að fá taugaáfall og verð að segja að þetta er í fyrsta sinn sem ég virkilega nýt þess að stjórna hátíð, sennilega að sjóast eitthvað.
Ég fór í lotu í Brautargegngi um helgina. Keyrði suður ásamt þremur valkyrjum og við skemmtum okkur konunglega. Kannski meira um það seinna því upptekna konan er nú orðin æðislega upptekin á nýjan leik.

Vá hvað það hefur verið fallegt um að litast í Skutlufirði undanfarna tvo daga, fegurðin nærir hjartað, augun og sálina. Var orðin fremur þreytt á skafrennings-píreygunni. Samt bara sátt þrátt fyrir válynd veður, verið hamingjusama útgáfan af sjálfri mér sem ég fagna. Af öðru fallegu, þá var ég að klára bókina Hugarfjötur eftir Paulo Coelho hún nærði líka í mér sálina, ég ELSKA paulo, hann er viðhaldið. Af enn öðru fallegu þá er dalaprinsinn löngu búinn að slá öllu öðru fallegu í mínu lífi við. Ég var að setja inn nýjar myndir í albúmið. Nennti reyndar ekkert að gera við þær annað en að dæla þeim inn, svo þið verðið bara að afsaka ef þær kunna að vera döll út frá listrænu sjónarmiði en fagurfræðin er þó ávallt allsráðandi þegar Fróði er annars vegar.

Fróði er alveg hættur að vera b-týpa og vaknar hinn hressasti fyrir allar aldir á morgnanna, þetta hefur verið að rokka þetta frá klukkan 6 til 8, móðurinni til ómældrar ánægju. 8 er fínt og meirað segja hálf átta....allt fyrir það er í ætt við pyntingaraðferðir. Morgunhressleikann fær hann klárlega ekki frá mér! Til marks um hversu hratt tíminn líður þá varð drengurinn tíu mánaða í gær, ótrúlegt, og hann er farinn að skríða, klappa og benda á allt sem honum finnst áhugavert (sem er flest). Hann minnir mig stundum á ET stöðugt með fingurinn út í loftið.
Skíðavikuundirbúningur hefur gengið nokkuð vel og stresslevelið á lægri nótunum. Kannski að maður sé farinn að sjóast eitthvað eða kannski er þetta bara spurning um tímasetningu.
Mál málanna á Vestfjörðum að undanförnu hefur verið olíuhreinsistöð, ég fer að komast í ham út af þessu eftir doðann. Það hryggir mig óendanlega að við fáum þessa rörsýn á einhvern mengunarspúandi viðbjóð sem enginn vill lengur sjá! Ég sé sama vera að gerast hér og fyrir austan um árið, að boðið er upp á eitthvað miður vænlegt sem fólk í örvæntingu stekkur á, án þess að hugsa almennilega út í afleiðingarnar, en þar sem það hefur gengið í gegnum þrengingar vegna fólksfækkunar, breytinga á sjávarútvegi og ýmsu öðru sem hefur m.a. þá birtingarhlið að velmegunin er ekki eins fyrirferðamikil, þá er hægt að bjóða því ýmislegt. Nei, ég býð ekki upp á lausnir ef þið voruð að velta því fyrir ykkur, en ef ég fæ í hendurnar peninginn sem það kostar að byggja olíuhreinsistöð þá skal ég glöð finna lausnir sem ógna ekki mönnum, dýrum, né náttúrunni. Það má ekki bjóða mér olíhreinsistöðvarlausnina, má ég frekar selja úr mér sálina?

baunin í hausnum er farin suður. velti því fyrir hvort hún er þá bökuð baun, eða niðursoðin? Ef ég hætti ekki að hugsa svona mikið poppast hún kannski á endanum. Annars er ég bara hress þrátt fyrir kaosið, vissi að það myndi koma svo ég er tiltölulega slök. Michael Clayton er komin í spilarann, er að hugsa um að sofna yfir henni. 

Í tilefni af því að ég er sest niður með námsefni þessarar viku verð ég nú að blogga....ekki um það....bara nýta mér distractionið.....rosa einbeitt.
Mál málanna Eurovision, var að kíkja á mbl og sé að hjá bloggurum eru afar skiptar skoðanir á framlagi okkar Íslendinga í ár. Ég held að það hefði engu máli skipt hvaða framlag hefði orðið fyrir valinu, þetta er eitt af þessu sem við viljum fá að hafa skoðanir á og jú auðvitað eru þær misjafnar. Ég er komin út úr skápnum mér Júró, ég hef mjög gaman af þessu öllu saman. Mín uppáhalds lög komust reyndar ekki upp úr milliriðlinum (Bigger shoes og Wiggle wiggle song) en af þeim sem þarna voru fannst mér sigurlagið best, ekta Eurovision stemmari og flutningurinn fagmannlegur. Hvað hohoho dæmið snertir þá finnst mér bara aðeins of stutt síðan við sendum eitthvað misheppnað grín útfyrir landsteinana þannig að allavega í ár var ég ekki í neinu stuði fyrir svoleiðis......nema að grínið væri gott....eins og Dr. Spock.....þeir hefðu alveg mátt fara út mér að meinalausu. Erum við ekki örugglega að fara að taka þetta núna?!!

Það er náttúrulega ekki farið af stað nema fara á fullt! Skíðavikuundirbúningur hefur gengið vel þessa daga sem ég hef verið við störf. Ekkert panik ekkert drama og bara glöð að komast út að vinna. Það munar öllu að vera með skrifstofuaðstöðu, er á upplýsingamiðstöðinni í Edinborg ef þið viljið kíkja á mig í vinnuna. Ég var að byrja í Brautargengi í dag sem er nám fyrir konur með viðskiptahugmyndir sem þær vilja koma í framkvæmd. Ég verð að viðurkenna að á stundum finnst mér þetta nú hálfger ógjörningur en þá er bara að muna hænuskrefin og gildi þess að vinna einbeittur að því sem maður stefnir að. Já ég er bara sæl.
Við Tinna stóðum við það að hrista af okkur óæðri endann á Palla ballinu á föstudaginn, mikið ógurlega var gaman. Við vorum svo spenntar að við vorum komnar niður í Edinborg klukkan hálf ellefu og síðan fóru að tínast inn börnin sem voru að fæðast um það leiti sem ég var að ljúka áfengismeðferð. Ég gerði mér ljósa grein fyrir því að þetta væri stundin sem mikilvægt væri að taka sjálfa mig ekki of hátíðlega. Eftir svona 15 mínótur af vandræðagangi þá fórum við að dansa.....villt.....sem við gerðum næstu klukkustundirnar sem á eftir komu. Aldurinn kom sér ágætlega á dansgólfinu, því við fengum algjörlega allt það pláss sem við þurftum, útskýringin gæti verið fólgin í ótta ungmennanna við að smitast af öldrun kæmu þau of nærri okkur gömlu brýnunum. það var á mörkunum að við kæmumst til okkar heima eftir skrallið.....svo örmagna vorum við

Lifið heil

Það er allt að gerast og nú hafa vinir mínir formlegt leyfi til að senda mig á viðeigandi stofnun sbr. færslu hér á síðunni í nóvember sl. "Nú hins vegar er ég búin að taka loforð af vinum mínum um að senda mig inn á viðeigandi stofnun ætli ég aftur að vera með einhverja svona hátíð - allavega minna mig á hvernig var síðast og ráða handa mér live in - þerapista!" Ég er s.s. búin að taka að mér Skíðavikuna. Ég er reyndar bara voða hress með það, mér finnst gaman að komast aftur út af heimilinu, en Úlfur er nú í fæðingarorlofi. Talandi um þerapista, þá er Guðný vinkona á leiðinni til mín í fyrramál og á eflaust eftir að fá að krukka eitthvað í mér ;o)
Ég er að fara á ball í kvöld með Páli Óskari - skólaball - sem mér finnst bara brjálæðislega fyndið. Tinna vinkona þurfti að votta að hún myndi bera ábyrgð á mér, en þannig eru reglurnar um skólaböll hér....hvað ef ég verð nú með dólgslæti  Annars ætti það að liggja í augum uppi að til að hafa það á hreinu að tilgangurinn með ballferðinni er einn og það er að hrista af mér rassgatið á dansgólfinu. Reyndar elska ég Pál Óskar og tel mig vera homma í dulargervi (elska söngleiki og þar fram eftir götunum).
Fróði Örn er orðinn pirrólfur Arndal, svo það er nú best að ég fari að sinna blessuðu barninu.